BKHP > Biuro Koncertowe Haliny Promińskiej > bkhp.art.pl
e-mail: h.prominska@bkhp.art.pl

Współpraca > Zespoły
Adam Halicki (obój)
Adam Halicki — obój

Urodził się 6.06.1963 roku w Łomży. W latach 1976-82 uczęszczał do Państwowej Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej II st. we Wrocławiu, do klasy obojowej mgr Romualda Gruby, którą zakończył egzaminem dyplomowym z wyróżnieniem. Następnie od 1982 do 1986 roku studiował w Akademii Muzycznej w Warszawie, w klasie oboju Prof. Stanisława Malikowskiego, którą również ukończył egzaminem dyplomowym z wyróżnieniem. W latach 1986-89 studiował w Hochschule fur Musik w Monachium, w klasie mistrzowskiej prof. Gunthera Passina, w której za szczególne osiągnięcia otrzymał Meisterklassendiplom. W roku 1985 został laureatem pierwszej nagrody Ogólnopolskiego konkursu muzyki kameralnej w Bydgoszczy (trio stroikowe), a w roku 1986 zdobył pierwszą nagrodę w Ogólnopolskim konkursie obojowym w Pawłowicach. Jeszcze podczas swoich studiów w Warszawie był członkiem Opery Kameralnej w Warszawie, Polskiej Filharmonii Kameralnej Wojciecha Rajskiego oraz Filharmonii Narodowej w Warszawie. Podczas studiów w Monachium brał udział w koncertach, nagraniach płytowych, radiowych oraz telewizyjnych z Symphonie-Orchester des Bayerischen Rundfunks oraz Munchner Philharmoniker m. in. pod dyr. B. Haitinka i Sir C. Davisa. Od marca 1990 roku jest solo-oboistą w Berner Symphonie Orchester (Szwajcaria), z którą w czerwcu 1992 r. wykonał koncert obojowy R.Straussa pod dyr. Eliahu Inbala, w lutym 1994 r. symfonię koncertującą na flet, obój, fagot i róg W. A. Mozarta, pod dyr. Franza Cramera, a w październiku 1997 r. koncert obojowy B. Martinu, pod dyr. Hansa Grafa. W grudniu 1999 wykona z tą orkiestrą pod dyr. Dimitra Kitajenki Trzy Tańce na obój i harfę (J. Halicka - harfa) Franka Martin. Jest członkiem takich zespołów kameralnych jak Schweizer Solisten oraz Berner Blaserquintett, z którymi dokonał szeregu nagrań radiowych, oraz koncertuje w Szwajcarii. Współpracuje również z takimi orkiestrami szwajcarskimi jak: AML Luzerner Sinfonieorchester, Orchester der Oper Zurich, Kammerorchester Lausanne.

W czerwcu 1994 roku, na zaproszenie Prof. Stanisława Malikowskiego, prowadził kurs obojowy w Akademii Muzycznej w Warszawie. Od roku 1995 jest również ekspertem egzaminacyjnym w Konserwatorium Muzycznym w Lozannie.

Repertuar:

Obój solo z orkiestrą
J. S. Bach koncert podwójny d-moll na obój i skrzypce
(ten sam koncert c-moll)
G. F. Haendel koncert g-moll
B. Marcello koncert c-moll
A. Vivaldi koncert C-dur
J. Haydn koncert C-dur
Simfonia concertante na skrzypce, wiolonczelę, obój i fagot
W. A. Mozart koncert C-dur
Simfonia concertante na flet, obój, klarnet, fagot
Simfonia concertante na dwoje skrzypiec, wiolonczelę i obój
J. N. Hummel Introdukcja i temat z wiariacjami op.102
J. W. Kalliwodaconcertino op.110
B. Martinu koncert obojowy
R. Strauss koncert obojowy
B. A. Zimmermannkoncert obojowy
T. Martin trzy tańce na obój, harfę i orkiestrę smyczkową
 
Obój z fortepianem
A. Vivaldi Sonata c-moll
G. P. Telemann Sonata g-moll
J. S. Bach Sonata g-moll BWV 103 b
G. P. Haendel Sonata g-moll
Sonata c-moll
G. Donizetti Sonata
L. van BeethovenSonata (transkrypcja)
R. Schuman Trzy romanse
Adagio i Allegro
A. Szałowski Sonatina
P. Hindemith sonata
W. Lutosławski Epitafium
H. Dutilleux Sonata
F. Poulenc Sonata
M. Ravel Sonatina (transkrypcja)
S. Kisielewski Suita
G. Bacewicz Sonatina
E. Bozza Fantasie pastorale
J. W. KalliwodaMorceau de Salon op.228
 
Muzyka kameralna
Kwintety dęte oraz stroikowe
C. Arrieu kwintet C-dur
D. Milhaud Kącik króla René
G. Bacewicz kwintet
G. Ligeti sześć bagatel
F. Farkas Tańce węgierskie
M. Arnold Three Shanties
L. Berio Opus number ?
F. Danzi kwintet B-dur
S. Veres Diptych
A. Reicha kwintet Es-dur
J. Ibert Trois pieces breves
P. Taffanel kwintet
J. Meler kwintet 1967
A. Fuhrer kwintet
G. Bizet Jeux d'enfenig
P. Hindemith kwintet
A. Tansman Trio stroikowe
E. Schulhof Trio stroikowe
 
Obój z instrumentami smyczkowymi
A. Bliss kwintet
A. Reicha kwintet F-dur
B. Britten Phantasy Quartet
W. A. Mozart kwartet F-dur
B. Martinu kwartet na obój, skrzypce, wiolonczelę i fortepian
A. Piazzola Suita na obój i kwintet smyczkowy
P. de Bourguignonkwintet op.100
R. Mc Bride kwintet op.40
O. Porter kwintet
G. Bacewicz Trio na obój skrzypce, i wiolonczelę
S. Prokofiew kwintet na obój, klarnet, altówkę i kontrabas
 
Henryk Kaliński (waltornia)
Henryk Kaliński — waltornia

Urodził się w roku 1954 niedaleko dworku w Żelazowej Woli.

Po ukończeniu średniej szkoły muzycznej w Warszawie studiował w Warszawskiej Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w klasie waltorni prof. Edwina Golnika, którą ukończył z wyróżnieniem.

Jeszcze podczas studiów w roku 1976 zdobył drugą nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Muzycznym w Markneukirchen i został zwycięzcą Międzynarodowego Konkursu Muzycznego w Genewie.

Po tych konkursowych sukcesach otrzymał liczne zaproszenia do nagrań w Polskim Radio i TV. Współpracował jako solista z Polską Orkiestrą Kameralną pod dyr. Jerzego Maksymiuka na koncertach w kraju jak i za granicą, wsławiając się również wykonawstwem bardzo trudnych partii barokowych.

W 1979 reprezentował Polskę na międzynarodowych warsztatach waltorniowych w Michigan (USA). W tym samym roku podpisał kontrakt jako solo-waltornista z Orkiestrą Radiową w Bazylei (Szwajcaria), z którą współpracuje do dzisiaj, występują jako solista i dokonując nagrań do radia DRS.

Jako członek licznych zespołów kameralnych ,koncertował w różnych krajach dokonując nagrań radiowych, telewizyjnych i płytowych. Mimo napiętych terminów za granicą nie zerwał całkowicie kontaktów z Polską, nagrał niedawno komplet koncertów na waltornię z orkiestrą W. A. Mozarta z Polską Orkiestrą Kameralną i angielskim dyrygentem Howardem Griffthsem dla szwajcarskiej firmy "GALLO" i jest częstym gościem polskich filharmonii.

 
Katarzyna Duda (skrzypce)
Katarzyna Duda (skrzypce)

Katarzyna Duda jest jedną z najciekawszych osobowości artystycznych ostatnich lat w Polsce. Występuje na całym świecie.

Krytycy zgodnie określają ją jako artystkę nowego formatu. Podkreśla się wspaniałe połączenie kunsztu muzycznego z olbrzymim temperamentem scenicznym oraz wirtuozerii z wielką wrażliwością muzyczną.

Koncertowała z renomowanymi orkiestrami takimi jak Orchestre de Chambre de Lausanne, Orquesta Sinfonica de Veracruz, European Union Chamber Orchestra, Orkiestra Kameralna Polskiego Radia i Telewizji Amadeus w Poznaniu, Orkiestra Filharmonii w Hradec Kralove, Capella Sankt Petersburg, Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Narodowej w Warszawie, Janáček Chamber Orchestra, Neue Ruhr Kammerphilharmonie, Orquesta Sinfonica del Estado de Mexico pod batutą takich dyrygentów jak m. in.: Enrique Batiz, Jesus Lopez-Cobos, Agnieszka Duczmal, Lavard Skou Larsen, Jorge Mester, Dalia Atlas, Mykola Dyadyura. Występowała wspólnie m. in. z Konstantym Andrzejem Kulką, Waldemarem Malickim, Michałem Urbaniakiem, Janem Staniendą, Krzesimirem Dębskim. Koncert "Violin Summit", w którym artystka wystąpiła obok Konstantego Kulki, Krzesimira Dębskiego i Michała Urbaniaka otrzymał najwyższe wyróżnienie w województwie pomorskim - Pomorską Nagrodę Artystyczną Gryf 2003 w kategorii "Wydarzenie Artystyczne".

Wystąpiła w tak prestiżowych salach jak m. in. Lincoln Center i Carnegie Hall w Nowym Jorku - inaugurując międzynarodowy festiwal "Chopin & Friends", w Filharmonii Narodowej w Warszawie, w Sali Rossiniego w Padwie oraz dwukrotnie w Concertgebouw w Amsterdamie. Podczas amsterdamskiego debiutu towarzyszyła jej znakomita pianistka - Ewa Pobłocka. Wszystkie te koncerty zostały entuzjastycznie przyjęte przez publiczność i krytyków muzycznych.

Jej wykonania były transmitowane przez wiele stacji telewizyjnych i radiowych, m. in.: Radio Suisse Romande, Polskie Radio i Telewizję Polską, rozgłośnie telewizyjne w Holandii, Meksyku, Francji, Niemczech i Rosji. Posiada rozległy i różnorodny repertuar zawierający dzieła od baroku po muzykę współczesną.

Katarzyna Duda była nominowana do nagrody „Paszport” tygodnika „Polityka”.

Artystka jest laureatką Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego Tibora Vargi w Sion w Szwajcarii oraz Międzynarodowego Konkursu na Skrzypce Solo Tadeusza Wrońskiego w Warszawie. Na konkursie Tibora Vargi zdobyła również nagrodę specjalną "Prix Mozart" za najlepsze wykonanie koncertu skrzypcowego W.A. Mozarta.

Katarzyna Duda studia odbywała w mistrzowskiej klasie skrzypcowej Maestro Tibora Vargi w Ecole Supérieure de Musique w Sion w Szwajcarii. Dyplom Akademii Muzycznej w Warszawie uzyskała eksternistycznie pracując pod opieką Prof. Jana Staniendy. Wielokrotna zdobywczyni nagród na krajowych i międzynarodowych konkursach dla młodych skrzypków. Na XVII Ogólnopolskim Tygodniu Talentów decyzją krytyków muzycznych została objęta ogólnopolską promocją. Stypendystka m. in. Interlochen Academy of Arts w USA.

Jej pierwsza płyta pod tytułem "Le Streghe", którą artystka nagrała z pianistą Waldemarem Malickim, z repertuarem wirtuozowskim na skrzypce z towarzyszeniem fortepianu, otrzymała entuzjastyczne recenzje w mediach i została nominowana do nagrody Związku Producentów Audio Video — FRYDERYK '2000, jako jedyna płyta z udziałem skrzypiec solo. Sukces ten zainspirował skrzypaczkę do nagrania jeszcze jednego krążka z przebojami wirtuozowskiej muzyki na skrzypce - "Le Streghe 2" - ale tym razem z towarzyszeniem orkiestry. W nagraniu tym artystce towarzyszyła Wrocławska Orkiestra Kameralna "Wratislavia" pod batutą Jana Staniendy. Również i ta płyta uzyskała nominację do nagrody FRYDERYK '2001. Artystka nagrała także płytę z muzyką skrzypcową Tadeusza Paciorkiewicza, a kwietniu 2008 roku, Katarzyna Duda zakończyła nagrywanie materiału do swojego najnowszego krążka, zarejestrowanego wspólnie z gitarzystą Waldemarem Gromolakiem. Na płycie tej usłyszeć będzie można również jedną z najbardziej wybitnych i wszechstronnych polskich wokalistek – Annę Marię Jopek.

Artystka gra na instrumencie włoskim z początku XIX wieku.

Adres oficjalnej strony solistki: http://www.katarzynaduda.pl

 
Marie Thérese Yan
Marie Thérese Yan

Urodziła się w Mogok (Birma) w roku 1962. W wieku trzech lat przesiedliła się z rodziną do Francji, do Paryża, a wkrótce potem do Niemiec. Gdy miała 6 lat rozpoczęła naukę gry na flecie prostym i już dwa lata później zdobyła drugą nagrodę na Konkursie Muzycznym „Jugend musiziert”, a w roku 1972 i 1975 pierwszą nagrodę.

W latach 1980-1984 studiowała w Schola Cantorum Basiliensis (Szwajcaria) w klasie prof. H-M. Linde. Studia te ukończyła z wyróżnieniem i uzyskała dyplom ze specjalizacją w muzyce dawnej. Następnie kontynuowała swoje studia w Amsterdamie, w klasie fletu prostego u Marion Verbruggen i brała udział w kursach muzycznych prowadzonych przez Claasa Pehrssona i Franza Brüggena.

W roku 1983 zdobyła I nagrodę na Międzynarodowym Konkursie fletowym w Calw (Niemcy).
Marie Thérese Yan współpracuje z renomowanymi solistami i zespołami muzyki dawnej koncertując i nagrywając płyty. Jest również specjalistką od muzyki najnowszej; kilka utworów zostało jej dedykowanych.

 
  
Piotr Reichert
Piotr Reichert (altówka)

Jako stypendysta MKiS studiował w Akademii Muzycznej w Sofii w klasie altówki profesora Aleksandra Nejnskiego. Po ukończeniu studiów w 1981 roku wstąpił do Polskiej Orkiestry Kameralnej. Od roku 1988 jest członkiem Kwartetu Camerata. Z zespołem tym zdobył szereg nagród i wyróżnień na międzynarodowych konkursach, m.in. w Paryżu (1990 r. - I nagroda), w Monachium i w Tokio.

Jako kameralista dokonał wielu nagrań dla rozgłośni radiowych i firm płytowych w kraju i za granicą. Zajmuje się działalnością pedagogiczną, jest profesorem i prowadzi klasę altówki w Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie oraz w jej białostockiej filii.

  
Rafał Aleksander Łuszczewski
Rafał Aleksander Łuszczewski (fortepian)

Zadebiutował na światowych estradach z Tokyo Symphony Orchestra w Suntory Hall w Tokio oraz Festival Hall w Osace mając 16 lat. Od tego czasu, błyskotliwa kariera artystyczna tego młodego artysty rozwija się w Ameryce Północnej i Południowej, Azji, Afryce i niemal wszystkich krajach Europy. Występuje on na renomowanych międzynarodowych festiwalach, m.in. w Szwajcarii (Lucerne Festival), Niemczech (Schleswig-Holstein, Oranienstein), Anglii (Corsham, Carlisle),  Francji (Orleans, Nicea), Polsce (Chopinowski-Duszniki, Mozartowski-Warszawa, Krakowska Wiosna), Rumunii (Lipatti), Bośni (Sarajewo), Norwegii (Droebak), Meksyku (Cervantino), Argentynie (Buenos Aires), Brazylii (Londrina) i Malezji (Kuala Lumpur).

W 2003 został wpisany jako Artysta Steinway'a na elitarną listę pianistów "The Steinway & Sons Artists' Roster".

Obok już wymienionych, Pianistę gościły tak prestiżowe sale koncertowe jak: Metropolitan Art Space w Tokio, "KKL" w Lucernie, Théâtre du Châtelet w Paryżu, Palau da Musica w Barcelonie, Filharmonia Narodowa w Warszawie, Auditorio Mihail Jora w Bukareszcie, Victoria Concert Hall w Singapurze, Istana Budaya w Kuala Lumpur, Linder Hall w Johannesburgu, Sala Cecilia Meireles w Rio de Janeiro, Salon Dorado w Buenos Aires, Teatro Solis w Montevideo.

Rafał jest absolwentem Akademii Muzycznej im. K.Szymanowskiego w Katowicach gdzie studiował pod kierunkiem Prof. Andrzeja Jasińskiego oraz Wyższej Szkoły Muzycznej im. F.Liszta w Weimarze, w Niemczech, gdzie ukończył Koncertowe Studia Podyplomowe pod okiem Maestro Lazara Bermana. Doskonalił także swe umiejętności we Włoszech, w Międzynarodowej Akademii Pianistycznej w Imola. Ponadto istotny wpływ na ukształtowanie jego artystycznego oblicza miał Maestro Alexis Weissenberg.

Kunszt artystyczny Łuszczewskiego potwierdzony został wieloma nagrodami na międzynarodowych konkursach pianistycznych, takich jak m.in. "Clara Schumann" w Niemczech, "Maria Canals" w Hiszpanii, "Luis Sigall" w Chile. Najbardziej spektakularny sukces odniósł w 1995 roku, kiedy otrzymał pierwszą nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym "Dinu Lipatti" pod patronatem UNESCO w Bukareszcie.

Działalność artystyczna pianisty uhonorowana została wieloma prestiżowymi nagrodami, m.in. Prezydenta Rumunii, Rady Miasta Rio de Janeiro, Ministerstwa Kultury i Sztuki, a także Nagrodą Artystyczną Wojewody Opolskiego, Nagrodą Artystyczną Prezydenta Miasta Opola oraz specjalnym wyróżnieniem Międzynarodowego Festiwalu Chopinowskiego w Dusznikach-Zdroju. Jest również stypendystą Towarzystwa im. Fryderyka Chopina, Rządu Niemieckiego (DAAD) i Rządu Francuskiego.

Łuszczewski dokonał nagrań dla radiofonii oraz telewizji w Polsce i zagranicą. Płyty kompaktowe artysty ukazały się:

  • w Japonii — nakładem japońskiej firmy fonograficznej PONY CANYON (PCCL-00124)
  • w Polsce — w polskiej firmie fonograficznej POLSKIE RADIO (PRCD-051)
  • na płycie niemieckiej wytwórni MONTBLANC — pierwszy koncert fortepianowy Fryderyka Chopina zarejestrowany z orkiestrą „Philharmonia of the Nations” z okazji 150. rocznicy śmierci Chopina (MB-004).
  • na płycie wytwórni ANBER CLASSICS (ACCL-101) — m.in. V Koncert fortepianowy „Cesarski” L.van Beethovena,
  • na płycie wytwórni ANBER CLASSICS (ACCL-123) — recital nagrany "na żywo" podczas corocznych "Alexis Weissenberg Master Sessions" w Szwajcarii.
  • na płycie wytwórni SI MUSIC Ltd. — Koncert Fortepianowy (1997) Krzesimira Dębskiego nagrany z Orkiestrą „Sinfonia Baltica”.

Zainteresowania repertuarowe pianisty są bardzo szerokie. Jego repertuar koncertowy obejmuje dzieła od Bacha po dwudziestowiecznych kompozytorów polskich i hiszpańskich. Szczególnie szeroko reprezentowana jest w nim epoka Romantyzmu. Artysta wykonuje również dzieła kompozytorów współczesnych, jak np. dedykowany mu Koncert Fortepianowy Krzesimira Dębskiego (1997). Regularnie występuje też z recitalami chopinowskimi w Muzeum-Domu Urodzenia Fryderyka Chopina w Żelazowej Woli.

Rafał A. Łuszczewski rozwija też działalność pedagogiczną. Od 1999r. jako profesor-wykładowca współpracuje z Międzynarodowym Festiwalem Muzycznym w Londrina (Brazylia). Zasiada też w Jury Konkursu Muzycznego "Jovens Solistas" w Brazylii. Prowadzi kursy pianistyczne oraz wykłady w ośrodkach akademickich w Edynburgu, New Delhi, Damaszku, Panama-City, Santiago de Chile, oraz Montevideo.

W 2003 r. został mianowany Profesorem Honorowym Uniwersytetu Narodowego w Kostaryce.

Po więcej informacji zapraszamy na oficjalną stronę artysty: http://raphael.art.pl

  
Tomasz Herbut
Tomasz Herbut (fortepian)

Tomasz Herbut urodził się w Lublinie. Naukę gry na fortepianie rozpoczął w wieku 6 lat. W latach 1967-79 uczęszczał do Państwowej Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej im. Karola Lipińskiego w Lublinie, którą ukończył z wyróżnieniem w klasie prof. Mieczysława Dawidowicza. Studiował w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, w klasie prof. Bronisławy Kawalla — dyplom z wyróżnieniem w 1984, a następnie w "Hochschule für Musik und Theater" w Zurychu w mistrzowskiej klasie fortepianu Homero Francesch'a — Solistendiplom w 1987 — oraz w klasie interpretacji pieśni Irwina Gage'a. W latach 1983-88 wielokrotnie uczestniczył w kursach mistrzowskich Tamasa Vasary'ego i w szczególności Nikity Magaloff'a.

Pianista jest laureatem XIX Festiwalu Młodych Solistów w Bordeaux oraz Nagrody Artystycznej Miasta Zurychu. Od roku 1977 koncertuje w większości krajów Europy, Azji i w Ameryce. Jest zapraszany regularnie — zarówno jako solista jak i zamiłowany kameralista — na międzynarodowe festiwale muzyczne takie jak: "Festiwal Flandryjski", "Vratislavia Cantans", "Menuhin Festival Gstaad" czy "Chopin Festival" w Paryżu. W Szwajcarii, gdzie obecnie mieszka i pracuje, gra w największych salach koncertowych: Victoria Hall w Genewie, Tonhalle w Zurychu czy Casino w Bernie. Od roku 1983 regularnie koncertuje w Polsce. Współpracuje z tak znakomitymi muzykami jak: Paul Meyer, Patrick Demenga, Homero Francesch, "Kwartet Varsovia", "Kwartet Camerata", "Kwartet Sląski" czy też czołowy szwajcarski kwartet "Sine Nomine". Pianista dokonał rozlicznych nagrań radiowych i telewizyjnych w wielu krajach Europy, nagrywał także dla polskiej wytwórni płytowej DUX. W 2002 roku artysta został laureatem Polskiej Nagrody Muzycznej "FRYDERYK".

W ostatnim czasie Tomasz Herbut dał się poznać jako doskonały znawca oraz interpretator pieśni, z którym chętnie współpracują wybitni polscy i szwajcarscy śpiewacy z Jadwigą Rappé, Urszuą Kryger czy też Rudolfem Rosenem na czele.

Od 1990 roku jest profesorem fortepianu i interpretacji pieśni w "Hochschule der Künste" w Bernie. Jest jurorem międzynarodowych konkursów pianistycznych, prowadzi również kursy mistrzowskie w Europie, Azji i Ameryce.

  
Tomasz Tomaszewski
Tomasz Tomaszewski (skrzypce)

Urodził się w Czechowicach. Wychowanek Opolskiej Szkoły Muzycznej, uczeń D. Sujaty. Ukończył z wyróżnieniem warszawską Akademię Muzyczną w klasie prof. T. Wrońskiego i doc. S. Kawalli. Następnie studiował, w Petersburgu w klasie prof. B. Gutnikowa oraz we Freiburgu u prof. W. Marschnera. Doskonalił swoje umiejętności na licznych kursach mistrzowskich pod kierunkiem profesorów: Drużynina, Krysy, Fourniera, Liebermanna, Hillera i Szerynga. Jako członek "Kwartetu Polskiego" zdobywał nagrody na konkursach w Monachium (ARD 1976), Belgradzie (1975) i Colmar (1997).

Od 1982 r. jest pierwszym koncertmistrzem Deutsche Oper w Berlinie. Pełni też funkcję kierownika artystycznego "Kamersolisten der Deutschen Oper" oraz wykłada w berlińskiej Hochschule der Kunste. Jako solista ma za sobą koncerty i nagrania w wielu krajach Europy, USA i Japonii.

Gra na instrumencie „King George” Antonio Stradivariego.

Repertuar:

Utwory z orkiestrą
J. S. BachKoncert skrzypcowy a-moll
Koncert skrzypcowy E-dur
Koncert potrójny (skrzypce, flet, klawesyn)
Koncert na dwoje skrzypiec d-moll
Koncert na skrzypce i obój
Koncert na troje skrzypiec (wersja Baumgartnera koncertu na 3 fortepiany)
Partie solowe w Koncertach Brandenburskich - nr 1, nr 2, nr 5
A. Vivaldi"Cztery Pory Roku"
Koncerty: "Amoroso", Il Cornetto", Della Posta", "Favorite"
Koncerty na dwoje skrzypiec B-dur, c-moll, a-moll, d-moll
Koncert na troje skrzypiec F-dur
Koncert na czworo skrzypiec B-dur i H-moll
Koncert na skrzypce i wiolonczelę
Koncert na skrzypce i organy
F. LeclairIII Koncert skrzypcowy F-dur
F. MendelssohnKoncert skrzypcowy d-moll
Koncert skrzypcowy e-moll op.64
Koncert podwójny na skrzypce i fortepian d-moll
W. A. MozartKoncerty skrzypcowe:
B-dur K. 207 K., G-dur K.216, D-dur K.218, A-dur K.219
Concertone na dwoje skrzypiec K190
Rondo C-dur
Rondo B-dur
Sinfonia concertante na skrzypce i altówkę
Sinfonia concertante na skrzypce, altówkę i wiolonczelę
Adagio E-dur
Partia solowa w Serenadzie "Haffnerowskiej"
J. HaydnKoncert skrzypcowy G-dur
Koncert podwójny na skrzypce i fortepian (klawesyn)
L. van Beethoven2 Romanse - F-dur i g-dur
Koncert skrzypcowy D-dur
Koncert potrójny
J. BrahmsKoncert skrzypcowy D-dur
Koncert podwójny na skrzypce i wiolonczelę
B. Bartok Koncert skrzypcowy op. posth.
I Rapsodia
S. ProkofiewKoncert skrzypcowy D-dur
Koncert skrzypcowy g-moll
D. Szostakowicz I Koncert skrzypcowy
A. Copland Koncert skrzypcowy
B. Britten Koncert podwójny na skrzypce i altówkę
F. MüllerKoncert skrzypcowy
K. SzymanowskiI Koncert skrzypcowy
K. PendereckiII Koncert skrzypcowy
W. LutosławskiPartita
A. Fitelberg II Koncert skrzypcowy
H. WieniawskiII Koncert skrzypcowy
A. GłazunowKoncert skrzypcowy
M. RavelTzigane
C. Saint-Saens III Koncert skrzypcowy
Introdukcja i Rondo cappricioso
Havanaise
M. KarłowiczKoncert skrzypcowy A-dur
M. BruchKoncert skrzypcowy g-moll
A. SchnittkeI Concerto grosso na dwoje skrzypiec
G. GerschwinPięć fragmentów z opery "Porgy i Bess (wg Heifetza zinstrumentowane dla Tomaszewskiego przez D. Jarmołowicza)
F. SchubertRondo A-dur
Polonaise
 
Repertuar z fortepianem
J. S. Bach6 Sonat na skrzypce i fortepian
L.van Beethovenwszystkie sonaty z fortepianem
W.A. Mozart6 Sonat Mannheimskich
Sonata F-dur KV
Sonata B-dur KV 454
F.SchubertDuo A-dur
Sonatina d-moll
Fantasie C-dur
R. SchumannI Sonata a-moll
K. SzymanowskiSonata d-moll
Mity
Nokturn i Tarantella
Taniec z Harnasiów
Pieśni kurpiowskie w opr. P. Kochańskiego
G. BacewiczSonata na skrzypce solo
III Sonata na skrzypce i fortepian
W. LutosławskiPartita na skrzypce i fortepian
Subito
Recitativo i arioso
P. MossDialogi na skrzypce i fortepian
A. TansmannPięć utworów na skrzypce i fortepian
H. WieniawskiScherzo Tarantelle
Polonez D-dur
Legenda
Mazurki op. 19 - "Obertas", "Dudziarz", "Fantazja faustowska"
M. SpisakSonata na skrzypce i fortepian
M. RavelSonata na skrzypce i fortepian
Sonata na skrzypce i wiolonczelę
C. DebussySonata na skrzypce i fortepian
G. EnescuIII Sonata na skrzypce i fortepian
S. ProkofiewSonata f-moll na skrzypce i fortepian
Sonata D-dur na skrzypce i fortepian
Sonata na dwoje skrzypiec
R. StraussSonata na skrzypce i fortepian
L. JanacekSonata na skrzypce i fortepian
B. BartokI Rapsodia
I Sonata na skrzypce i fortepian
E. GriegIII Sonata c-moll
O. MessiaenThema con Variazioni
J. KofflerCapriccio
Ch. IvesV Sonata
S. Prokofiew5 Melodii
D. SzostakowiczPreludia w wersji na skrzypce i fortepian Cyganowa
 
Repertuar na skrzypce solo
J.S. Bach Sonaty i Partity
E. YsayeII Sonata
III Sonata
G. BacewiczII Sonata na skrzypce solo
J. MartinonSonata nr 5
S. ProkofiewSonata na skrzypce solo
A. LasońSonata na skrzypce solo
K. PendereckiCadenza
  
Urszula Kryger (mezzosopran)
Urszula Kryger (mezzosopran)

Absolwentka dwóch wydziałów Akademii Muzycznej w Łodzi: instrumentalnego w klasie fortepianu (1988) i wokalno–aktorskiego w klasie Jadwigi Pietraszkiewicz (1992). Studia wokalne kontynuowała pod kierunkiem Andrzeja Orłowicza w Kopenhadze.

Jej talent szybko został zauważony. Artystka uczestniczyła w wielu krajowych i międzynarodowych konkursach muzycznych, a największy rozgłos i uznanie przyniosła jej I nagroda w Międzynarodowym Konkursie Wokalnym im. J. Brahmsa w Hamburgu (1994) oraz I nagroda w 43 Międzynarodowym Konkursie Muzycznym ARD w Monachium (1994). Odtąd jej karierze towarzyszy niesłabnące zainteresowanie melomanów i krytyki.

Jako pierwsza polska śpiewaczka wystąpiła w La Scali (1995) z recitalem pieśni Fryderyka Chopina. W 1996 roku z wielkim sukcesem debiutowała na scenie Semper Oper w Dreźnie w operze „Kopciuszek” G. Rossiniego w partii Angeliny. Publiczność polska i wielu krajów świata ma okazję często podziwiać jej kreacje w dziełach oratoryjnych we współpracy z mistrzami dyrygentury: Janem Krenzem, Jerzym Semkowem, Rafaelem Frühbeckiem de Burgos, Hansem-Martinem Schneidtem i Sir Colinem Davisem.

Artystka szczególną uwagą obdarza muzykę kameralną, osiągając w sztuce pieśni zespolenie perfekcjonizmu i naturalności. Tę jakość doceniają towarzyszący jej pianiści, wśród których znajdują się tak wybitni muzycy jak: Hartmut Höll, Charles Spencer, Melvyn Tan i Pascal Rogé.

Urszula Kryger dokonała wielu nagrań dla rozgłośni radiowych w Polsce, Francji, Niemczech i Szwajcarii. Ostatnie jej realizacje fonograficzne to pieśni F. Chopina, C. Loewego i S. Moniuszki (Mickiewicz i muzyka, Engram 1998), Pieśni polskie F. Poulenca (Decca 1999) oraz Pieśni F. Chopina (Hyperion 1999).

  
Wojtek Mrozek (klarnet)
Wojtek Mrozek (klarnet)

„...należy do grona poszukiwanych na świecie artystów...” pisze Suddeutsche Zeitung. Jeden z najwybitniejszych współczesnych klarnecistów, konsekwentnie przekraczający tradycyjne podejście do profesji muzyka — instrumentalisty, niemal z każdym miesiącem poszerza zakres swojej twórczej aktywności.

Muzyk słynący z niekonwencjonalnych pomysłów i nieposkromionej wyobraźni, nieustannie szuka nowych środków wyrazu i sposobów dotarcia do szerokiego kręgu odbiorców. Z właściwą sobie dynamiką wykracza poza schematy dzielące muzykę na popularną i elitarną. W swoich zaskakujących projektach łączy role: wszechstronnego instrumentalisty, dyrygenta i profesjonalnego menedżera sztuki.

Wykształcenie zdobył w Akademii Muzycznej im Fryderyka Chopin w Warszawie — dyplom z wyróżnieniem oraz w Monachijskiej Hochschule für Musik — Dyplom Mistrzowski z wyróżnieniem. Zdobywca dwóch prestiżowych stypendiów: DAAD — Dwuletnie Stypendium Rządu Niemiec oraz YAMAHA Music Foundation of Europe.

Zdobywca trzeciej nagrody w Międzynarodowym Konkursie Klarnetowym we Włoszakowicach, oraz specjalnej nagrody Rektora Akademii Poznańskiej za najlepsze wykonanie utworu polskiego. Zdobywca I Nagrody w Międzyuczelnianym Konkursie Klarnetowym w Monachium oraz nagrody specjalnej dziennikarzy i krytyków Województwa Kujawsko — Pomorskiego „Złota Trąbka Eustachiusza” Wojtek Mrozek współpracuje z polskimi filharmoniami oraz orkiestrami: Sinfonia Varsovia, Amadeus Chamber Orchestra (pod dyrekcją Pani Agnieszki Duczmal), Leopoldinum, Capella Bydgostiensis, Wielka Orkiestra Polskiego Radia w Warszawie, International Orchestra of European Union, z kwartetami: Camerata, Henschel, Rodin, Leopolis, oraz takimi artystami jak: Krzesimir Dębski, Konstanty Andrzej Kulka, Michał Nesterowicz, Nigel Kennedy, Wolfgang Meyer, Andrzej Ratusiński, Ingolf Turban, Konstanty Vileński, Krzysztof Herdzin, Zbigniew Namysłowski, Andrzej Jagodziński, Ewa Bem.

Od roku 2002 pełni funkcję głównego dyrygenta Chamber Philharmonic Orchestra Leopolis. Jako dyrygent (mimo krótkiego czasu) ma w swoim dorobku dzieła kameralne, symfoniczne, premierę operetki J. Straussa "Zemsta Nietoperza" oraz wielki debiut dyrygencki w Paryżu, gdzie zaproponowano artyście obok koncertów, nagranie dla paryskiej firmy fonograficznej EROL pierwszej debiutanckiej płyty CD z Serenadami na orkiestrę smyczkową Dworzaka i Czajkowskiego.

Wojtek Mrozek koncertuje w takich krajach jak: Polska, Niemcy, Austria, Szwajcaria, Francja, Szwecja, Czechy, Bułgaria, Słowacja, Ukraina, USA, Chile. Bierze udział w wielu międzynarodowych festiwalach muzycznych, oraz w programach TVP, TV Chile, oraz nagraniach dla rozgłośni radiowych. Koncertował między innymi w Prinzregenttheater, Max Josef Saal, Wielkej Sali Uniwersytetu Monachijskiego, Wielkiej Sali Basel Casino, Schleissheim, Ludwigsburgu, Rheingau.

Posiada na swym koncie liczne nagrania płytowe, radiowe i telewizyjne. Dzięki współpracy z organizacją Yehudi Menuhina LMN, występował w największych salach koncertowych Niemiec (Prinzregententheater, Max Josef Saal). Jego kreacje artystyczne przynoszą mu nieustannie wielkie uznanie międzynarodowej krytyki. Do swych wielkich wyróżnień zalicza list polecający od samego Sir Menuhina.

Dyskografia:
- Mozart in Jazz KOCH International / BR
- Mozart goe's Jazz Jazz Forum
- Tęczowy Chopin Im Presto / PKO BP S.A.
- Rakija Universal Music Polska
- Dances of the World CD Accord / Universal Music Polska
- Dances of the World II AVIP
- Mozart i Brahms kwintety DUX / AVIP

Po więcej informacji zapraszamy na oficjalną stronę artysty: http://www.mrozek.pl

marcin.odyniec.info ©